هنر خوشنویسی نه، ولی هنرمندانش مغفول مانده اند!

یک هنرمند خوشنویس بر این باور است که خوشنویسی، هنری پویا است که همچنان به کار خود ادامه می دهد، اما هنرمندان این عرصه مورد کم مهری و بی مهری واقع شده اند.

هنر خوشنویسی نه، ولی هنرمندانش مغفول مانده اند!

عذرا عقیقی بخشایشی، هنرمند خوشنویس در گفت وگویی با خبرنگاران درباره صندلی خوشنویسی در عرصه هنرهای تجسمی و با اشاره به بعضی نقدها واردشده مبنی بر مغفول ماندن این هنر، اظهار کرد: فکر نمی کنم هنر خوشنویسی مغفول مانده باشد؛ این هنر آنقدر با فرهنگ ایرانی اسلامی ما آمیخته شده است که اصلاً نمی تواند مورد غفلت قرار بگیرد.

او ادامه داد: زمانی عده ای تصور می کردند که خوشنویسی بیش از آنکه هنر باشد، یک فن است که خوشبختانه در سه دهه اخیر هنر نقاشی -خط و فرم های خلاقانه هنر خوشنویسی جواب آنها را به خوبی داد. امروزه بخش مهمی از گالری ها که آثار هنرهای تجسمی را در شهر تهران به نمایش می گذارند را آثار خوشنویسی و نقاشی -خط تشکیل می دهد. از این رو در می یابیم که هنر خوشنویسی همچنان هنری پویا است و به کار خود ادامه می دهد.

این هنرمند خوشنویس اعلام کرد: البته در خصوص هنرمندان خوشنویسی کم مهری و بی مهری هایی انجام شده است. هنرمندان این عرصه از نظر امرار معاش، امکانات رفاهی و اشتغال با محدودیت هایی روبرو هستند. از همان زمانی که کتابت و تحریر متون ادبی به کامپیوتر سپرده شد، هنرمندان خوشنویس با بحران اشتغال روبرو شدند. امروز حتی گاهی هنرمندان این عرصه احساس می نمایند فراموش شده اند. در نتیجه می توان گفت که هنرمندان خوشنویس از نظر متولیان فرهنگ، به فراموشی سپرده شده اند ولی هنر خوشنویسی خیر! این هنر دیر پای همواره پویا است.

بخشایشی با بیان اینکه انعکاس آثار خوشنویسی در حراجی ها و موزه های خارج از کشور بسیار خوب است، گفت: ولی متأسفانه در ایران این فضا هنوز به وجود نیامده است. به عنوان مثال آثار نقاشی -خطِ من را بعضی موزه های جهان خریداری نموده اند، اما دریغ از اینکه موزه های ایران زنگ بزنند و حتی بگویند آثار شما را ببینیم! با این وجود ما همچنان با علاقه به کارمان ادامه می دهیم.

این هنرمند خوشنویس در بخش دیگری از سخنان خود درباره جلد دوم کتاب زنان خوشنویس ایران که اخیراً آن را چاپ نموده است، اظهار کرد: از سال 67 درباره پیشینه زنان در عرصه خوشنویسی آغاز به انجام تحقیقاتی کردم و می توان گفت اولین کسی هم بودم که توانستم این تحقیق را به انجام برسانم. در جلد اول کتاب که سال 88 به چاپ رسید به زنان خوشنویس از قرن چهارم هجری تا معاصر پرداخته شد.

او در ادامه با اشاره به افزایش زنان ممتاز در عرصه خوشنویسی، اعلام کرد: در سال های نخست بعد از انقلاب تعداد زنان ممتاز انجمن خوشنویسان ایران انگشت شمار بودند. کما اینکه در سال 63 که خودم ممتاز انجمن خوشنویسان ایران شدم، تعداد ممتازان حدود 20 نفر بود، اما سال ها بعد موج فزاینده ای در عرصه خوشنویسی ایجاد شد و این تعداد حتی به 2 هزار نفر هم رسید.

این هنرمند خوشنویس انتشار افزایش زنان خوشنویس ممتازِ معاصر را یکی از مهمترین دلایل انتشار کتاب دوم زنان خوشنویس ایرانی برشمرد و اضافه کرد: در جلد اول کتاب حدود 300 نفر از زنان خوشنویس را معرفی کردیم و در جلد دوم این زنجیره را تکمیل کردیم. در نتیجه از سال 94 به فکر تکمیل این پروژه افتادیم و آغاز به جمع آوری آثار زنان خوشنویس برتر کردیم که این پروژه حدود 3 سال به طول انجامید و نهایتاً حدود 10 روز پیش این کتاب وارد بازار شد.

بخشایشی همچنین در شرح ساختار جلد دوم کتاب زنان خوشنویس ایران، اظهار کرد: این کتاب بخشی به نام گرایش های نوین دارد که در آن به آثار خانم هایی می پردازد که رویکرد نوینی در خوشنویسی دارند. ساختار کلی کتاب به این صورت است که هر بانوی خوشنویس دارای یک صفحه است که شامل شرحات کوتاهی درباره خودشان و نمونه اثرشان می گردد. با توجه به گسترش فضای ارتباطی و رسانه های اجتماعی برای چاپ کتاب دوم امکان دسترسی به آثار خوشنویسان را داشتیم و به همین خاطر هم کتاب چهار رنگ چاپ شد، اما در کتاب قبلی این امکان وجود نداشت و کتاب به صورت سیاه و سفید به چاپ رسید.

او یادآور شد: نشر هنر نوین این کتاب را چاپ نموده است و مقدمه کتاب نیز توسط یدالله کابلی خوانساری، از خوشنویسان پیشکسوت نوشته شده است. ایشان از نظر معنوی بسیار از ما حمایت کردند و مقدمه جامع و کاملی را هم برای کتاب نوشتند.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "هنر خوشنویسی نه، ولی هنرمندانش مغفول مانده اند!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "هنر خوشنویسی نه، ولی هنرمندانش مغفول مانده اند!"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید